ตอนที่ 5
มาทางด้านของเด็กนอกกิบอม และปลาน้อยทงเฮกันบ้าง
นายไปอาบน้ำก่อนสิ ปลาน้อยทงเฮออกคำสั่ง แต่มีรึเด็กนอกจะฟัง
นายก็อาบด้วยกันสิ
อะไร...ไม่เอา ปลาน้อยส่ายหน้าดิก ๆ
ทำไมล่ะ กิบอมถามอย่างใสซื่อเหมือนกับว่า เป็นแค่การอาบน้ำเฉย ๆ เท่านั้นแหล่ะ (แล้วมันจะมีอะไรมากกว่านั้นอีกเหรอคับเพ่...!!)
กิบอมพยายามเกลี้ยกล่อมให้ทงเฮมาอาบน้ำด้วยกันให้ได้ แต่นายทงเฮ ก็ปฎิเสธไม่ยอมเช่นกัน จนกิบอมขี้เกียจจะพูด จึงเงียบ แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างหน้าบึ้ง แต่คนที่ค้านหันชนฝาเมื่อกี้กลับเริ่มใจไม่ดี
โกรธจริงเปล่าว่ะ ถามกับตัวเองไปอย่างนั้น ตัวก็กระเถิบไปใกล้ ๆ ห้องน้ำที่กิบอมเดินเข้าไปเมื่อกี้ เงี่ยหูฟัง แต่ได้ยินเพียงความเงียบเท่านั้น
ยืนพะว้าพะวงอยู่ซักพัก ไม่รู้จะเข้าไปง้อดีมั้ย หรือว่าจะรอให้อาบเสร็จก่อนดี แต่ท่าทีว่าไม่มีแม้แต่เสียงน้ำเล็ดรอดออกมาจากหลับประตูนั้นเลยนี่สิ ทำให้คิดหนัก
เอาวะ ก็เท่านั้นแหล่ะทงเฮ...เล่นตัวซะตั้งนาน...โฮะ ๆๆๆ
มือสวยเปิดเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะ ทำให้คนที่นั่งอยู่บนโถส้วมหันมามองแล้วก็หันกลับไปอย่างไม่ไยดี คนง้อก็ไม่รู้จะง้อยังไง มีแต่วิธีเดียวที่ทงเฮเคยใช้ แต่มันก็ใช้ได้ผลทุกครั้งซะด้วย
ร่างที่หยุดยืนอยู่ตรงประตูทางเข้าหันหลังกลับออกไป แต่ซักพักก็เข้ามาใหม่พร้อมด้วยสบู่แต่ยาสระผมในมือ กับผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่
ทงเฮทำท่าไม่สนใจคนที่งอนหันหน้าไปทางอื่นอยู่ มือสวยปลดเน็คไทด์ที่สวมอยู่ และเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตทันที จนถึงปราการด่านสุดท้าย เหมือนทงเฮจะอ้อยอิ่งอยู่ที่ชิ้นนั้นนานหน่อย เพราะเหมือนจะล่วงรู้ว่า คนที่ไม่สนใจที่ตังเองหันหลังให้อยู่นั้น หันมาสนใจมองแล้ว ทงเฮทำท่ามองกระจก แล้วก็ส่องดูซ้ายขวาอยู่นั่นแหล่ะ จนรู้สึกตัวอีกที ก็มีมือตัวช่วย เข้ามาดึงแขนให้หันเข้ามาปะทะลำตัว
นายจะหยุดอยู่ที่ไอ้ชิ้นสุดท้ายนี่นายแค่ไหนกันแน่เนี่ย
มืออีกข้างก็เลื่อนชิ้นส่วนสุดท้ายลงมาที่หัวเข่าอย่างแรงแล้วก็ก้มลงสู่จุดหมายทันทีและแล้ว ผลสำเร็จ ชัยชนะก็เป็นของทงเฮ พ่อปลาน้อยที่ยั่วขึ้น 555
|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| ||||||||||
ภายในห้องห้อง 1403 B อันเป็นที่พักของฮันคยอง และเรียวฮุค
น่าสงสารฮีซอลอ่ะ... ความจริงก็แลกกับชั้นก็ได้นะ
เสียงเรียวฮุค ที่นั่งรื้อของอยู่บนเตียง ทำให้ฮันฮยองที่อยู่ตรงตู้เสื้อผ้าหันมามอง
นายอยู่นี่แหล่ะดีแล้ว ไม่ต้องไปยุ่งกับคู่โน้นเค้าหรอก
แหม ก็แค่เห็นหน้าซีวอน ก็รู้แล้วว่าทำไม ฮีซอลถึงอยากจะเปลี่ยนห้อง
ทำไม.... ฮันเกิงแกล้งถามทั้งทีรู้อยู่แล้วเหมือนกัน
ก็นายไม่เห็นเหรอ ดูเอาเหอะ แทบจะกินฮีซอลได้ทั้งตัว แย่แน่ ๆ ฮีซอลต้องแย่แน่ ๆ
เรียวฮุคออกความเห็นเหมือนอย่างทีทุกคนคิดแต่ภายในใจฮันกลับคิดเพียงว่า...ทีนี้ล่ะ ทำเป็นรู้ แต่ไอ่ที่อยู่ตรงหน้าเนี่ย.... ทำม๊ายย ทำไม ถึงไม่ยักจะรู้ซักที
นายทำอะไรอ่ะ
เรียวฮุคตาโต เมื่อฮันเกิงทำท่าจะถอดเสื้อยืดที่สวมอยู่ออก
ถอดเสื้อ คนจีนหันไปบอกหน้าตาย
จะอาบน้ำเหรอ
อืม..... ตอนที่ตอบคำถามนั้น เสื้อยืดก็ได้หลุดพ้นตัวไปแล้ว เหลือเพียงแต่เสื้อกล้ามสีดำอวดความล่ำทางด้านหลังเท่านั้น
เสียงที่เงียบไปของน้องเหลี่ยม ทำให้ฮันเกิงหันกลับมามอง กลับเจอเรียวฮุคทำตาโตใส่
มีอะไร ฮันเกิงเดินเข้ามาใกล้เรียวฮุคที่นั่งบนเตียง
ใส่เสื้อกล้ามแบบนี้ นายดูเซ็กซี่ดี น่านคำตอบ นำความคิด
ฮันเกิงหยุดเดินที่หน้าเรียวฮุคพอดี แล้วก้มลงเท้าแขน ยื่นหน้าเข้ามาใกล้
แล้วนายชอบมั้ยล่ะ เสียงนุ่ม ๆ แบบกระซิบดูเร้าใจไปอีกแบบ
ชอบ นี่ก็ตอบตรงไปรึเปล่า....เนี่ย!!
มือน้องเหลี่ยมจับมาที่บ่าของฮันเกิง แล้วมองตาฮันเกิงไม่กระพริบ แล้วก็ยื่นหน้าเข้าไป ใกล้ฮันเกิงอีกนิด
เสร็จแล้วเรียกด้วยนะ จะหลับคอย แล้วก็ล้มตัวนอนทันที
คนที่กะจะยั่ว ให้หลง กลับรู้สึกคว้าง ยังไม่ทันจะได้ยั่วอะไรเลยด้วยซ้ำ เรียวฮุคก็เป็นซะอย่างนี้ ทั้งที่ฮันเกิงแสดงออกเต็มที่แล้วแท้ ๆ แต่ก็ไร้สัญญาณตอบกลับอย่างสิ้นเชิง.....(ไปฝึกกับทงเฮโน่นไปฮัน.....^-^!)
|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| ||||||||||
อีห้องหนึ่งที่คึกคักไม่แพ้ใคร 1404A ของอีทึก และฮยอกแจ ....
โอ้ย......ง่วงจัง ทึกกี้ นวดให้หน่อยสิ น่าน... ใช้ท่านหัวหน้าวงซะงั้นอ่ะฮยอกแจ
อืม.....ตรงไหนล่ะ
ข้างหลังอ่ะ.... เมื่อยชะมัด ไม่ชอบนั่งเครื่องบินนาน ๆ ก็อย่างนี้แหล่ะ
ฮยอกแจที่นอนคว่ำหน้าอยู่ ก็กวักมือ ๆ ชี้ ๆ ไปทางด้านหลังพร้อมกับบ่น ๆ อีทึกที่ขึ้นไปอยู่บนตัวฮยอกแจ และนั่งตรงบั้นท้าย มือเท้าไว้ที่เอวคอด(ใช่มั้ย...?) ออกแรงกดเบา ๆแล็วก็ปล่อยหลายครั้งติดต่อกัน
เป็นไง...
อืม.....ดีจังเลยทึกกี้ นายดีที่สุด แต่ท่าที่ออกมาน่ะมันไม่ค่อยจะดีนะจ่ะ...
มือเลื่อนไต่ระดับขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงหัวไหล่แล้วก็ถอยร่นกลับมาที่เอวกิ่วเหมือนเดิมวนไปมา
แรงอีกหน่อยสิ ตัวคนหลับตาพริ้มด้วยความสบายสั่งการ
ทึกกียกสะโพกขึ้นลงนิดหน่อยเพื่อเพิ่มแรง แต่สิ่งที่เกิดตามมาคือแรงเสียดสีกันระหว่างด้านหน้าของอีทึกแลด้านหลังของฮยอกแจ จนเจ้าตัวคนนวดต้องผ่อนแรงให้สะโพกหยุดอยู่กับที่ เพราะอาจจะทนไม่ไหวเอาได้ซักตอนใดตอนหนึ่ง
ไม่เอา แรงขึ้นอีกอ่ะ ฮยอกแจที่ใกล้จะหลับแล้ว ออกเสียงค้าน
ฮยอกแจที่ไม่รู้อะไร เพราะว่า กำลังสบายเลย ไม่ทราบสาเหตุที่อีทึกต้องผ่อนแรงตัวเองทำให้ทึกกี้ต้องใช้ท่าเดิมอีก ทีนี้ มือที่นวดจากบนไหล่ถึงเอวคอด กลับออกนอกเส้นทาง ไล้ไปทางด้านหน้าตรงหน้าอก แถมมีทีท่าจะไล้ลงต่ำอีกเรื่อย ๆ จนเกือบจะถึงปลายทางแล้ว...ก็มีมือมาคว้าหมับเข้าที่มือสวย
ทำอะไรน่ะ
ก็นวดไง
ตรงนั้นไม่ได้ปวด
ฮยอกแจหันหน้ามามองอย่างคาดโทษ คนทีตอนนี้กลายมาเป็นนอนทับทั้งตัวแล้ว สบตากันอย่างไม่ลดละ
แต่ของชั้นปวด ถ้างั้นนายก็มานวดให้ชั้นแทนก็แล้วกัน
ว่าแล้วทึกกี้ก็ดึงมือตัวคนประท้วงในตอนแรกไว้แล้วพลิกตัวฮยอกแจกลับให้หันหน้าเข้าหา แล้วล้วงไปที่จุดหมายใหม่ แทนที่ของฮยอกแจทันที
ไม่เอาอ๊า
ฮยอกแจพยายามดึงมือออก แต่ไม่เป็นผล มือที่ใหญ่กว่า (รึเปล่า...!) จับไว้แน่น บังคับขยับโดยไม่มีทางเลือก จนฮยอกแจต้องยอม แล้วมืออีกข้างที่เหลือของทึกกี้ก็นวดให้ฮยอกแจด้วยเหมือนกัน....
ตอนนี้เลยกลายเป็นนวดให้กันและกันทั้งคู่......
เฮ้อ....passion กันได้อีกอ่ะ คู่นี้....ชอบจริง ๆ ^^!
|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| ||||||||||
ภายในห้องของชินดองที่มีสมาชิกที่เดินตามกลิ่นของกินเข้ามา คือ เยซองโจคยูฮยอน และซึงกี้ ชินดองแกะห่อของกินเข้าอุ่นในไมโครเวฟ
อร่อยจังเลยอ่ะแต่เผ็ดเป็นบ้ามันเรียกว่าอะไรเหรอ ชินดอง เสียงคยูฮยอนที่เคี้ยวอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
นั่นน่ะเหรอ.....เรียกว่า ข้าวผัดต้มยำ เสียงบ่งบอกถึงความภูมิใจเต็มที่
นายเอามาจากไหนน่ะ เยซองสงสัยบ้าง
ก็ตอนไปอัดรายการวิทยุครั้งที่ก่อนมาฮาวายอ่ะ มีแฟนชาวไทยเอามาให้ พวกนี้นะสุดยอด เอาอะไรเด็ด ๆ มาให้ตลอดเลยพลางยกนิ้วโป้งโชว์
อ๋อ..... ดีจังเลยน๊า.... เมเนเจอร์อย่างชั้นเลยได้รับผลพลอยได้ไปด้วย ได้กินของอร่อย ๆ แบบนี้น่ะแฟนชาวไทยนี่สุดยอดจริง ๆ
เมเนเจอร์ซึงฮวานชื่นชมแฟน ๆ ชาวไทยอย่างออกหน้าออกตา
แล้วพวกเค้าเอามาให้นายตลอดเลยเหรอ นี่ ๆ ไม่เห็นบอกกันบ้างเลย ไม่มีแบ่งเลยน๊า.... เห็นอย่างนี้เยซองเองก็ชอบกินอาหารไทยมากเหมือนกัน....
แหม ก็ตอนอัดรายการมันหิวนี่นา ก็เลยไม่เหลือกลับมาให้พวกนาย คราวหลังจะแบ่งให้แล้วกัน ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ
ทั้งหมดก็เลยฟาดซะเกลี้ยง เพราะหลงใหลในความอร่อยของข้าวผัดต้มยำที่อร่อยสุดยอดแห่งประเทศไทย...ฮ่าฮ่าฮ่า
|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| ||||||||||
อากาศเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศทำให้ร่างที่นอนคุดคู้อยู่ต้องกระชับผ้าห่มขึ้นอีกนิด ลมหายใจผ่อนเข้าออกเป็นจังหวะ ทันใดกลับเกิดแสงสว่างวาบขึ้นที่ประตูห้องน้ำ คังอินที่เดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับหยดน้ำพราวทั่วตัวกับผ้าเช็ดตัวที่เหน็บอยู่ที่เอวหมิ่นแหม่เหลือเกินที่จะหลุดออก
คิงอินคว้าเสื้อและกางเกงมาสวมใส่อย่างลวก ๆ แล้วก็ซุกตัวเข้าทางด้านหลังของซุงมินที่หลับอยู่ทันที
อื้อ...เย็นจัง ตัวนายเย็นจังเลยคังอิน ร่างที่ดวงตาปิดสนิทเอ่ย แล้วก็พยายามขยับตัวหนี
ฮื้อ... เสียงห้าม พร้อมทั้งมือสอดเข้าใต้ตัวดึงกลับให้มาอยู่ทีเดิม
เย็นอ่ะ ที่นี้เจ้าตัวลืมตาตื่นขึ้นมามองอย่างงัวเงีย
ก็ตรงนี้มันอุ่นนี่นา
หน้าของคังอินเข้าซุกที่ซอกคอหอมกรุ่นแทน
ก็ไม่ยอมอาบน้ำอุ่นล่ะ
เมื่อกี้มันร้อน แต่ตอนนี้มันหนาวแล้ว
คนที่ตัวเล็กกว่า หันกลับไป แล้วก็ปล่อยเลยตามเลย
นี่....
อะไร
ยังหนาวอยู่เลย
อืม...ตัวนายเย็นมากเลย ซักพักหล่ะ เดี๋ยวก็อุ่นขึ้น
ซุงมินพยายามเบียดตัวเข้าใกล้ให้คังอินที่ซ้อนอยู่ทางด้านหลังรู้สึกอุ่นมากขึ้นอีกหน่อย
แต่ยังหนาวอยู่เลยนี่นา
คราวนี้ทำให้ซุงมินลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แล้วก็หันมาหาขาของซุงมินก่ายไปทับร่างคังอิน มือข้างหนึ่งพาดไปที่เอว ลำตัวกระเถิบเข้าไปใกล้แทบไม่มีที่ว่าง จากช่วงอกลงไปถึงด้านล่าง
อุ่นขึ้นบ้างไหม
อีกนิดนะ อีกนิด
ปากสีซีดของคังอินฉกวูบเข้าให้กับปากชมพูดเรื่อ นานพอดูกับจูบที่ดื่มด่ำ ปรับอุณหภูมิให้ร่างกายอุ่นขึ้นได้มากกพอดูจังหวะที่ถอนปากออก ทำให้ซุงมินถึงกับ สูดสมหายใจเข้าเฮือกใหญ่
นี่สิ .... ค่อยดีขึ้นหน่อย เริ่มอุ่นแล้ว
รอยยิ้มจากทั้งคู่ ส่งแลกให้กันในความมืด มือของซุงมินลูบ ๆ ขึ้นลงทางด้านหลัง เรียกความร้อนให้คังอิน จนเผลอหลับกันไปทั้งคู่.....
|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| ||||||||||
เงียบและตึงเครียด .... คือคำบรรยายสำหรับคนที่อยู่ในห้อง 1403A
ฮีซอลคนสวยเมินหน้ามองไปทางอื่น ในขณะที่ ซีวอนสุดหล่อ จ้องหน้าอย่างไม่ลดละ สายตาที่ฮีซอลไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองในทางที่ซีวอนยืนอยู่ด้วยซ้ำ จนฮีซอลทนไม่ได้ซะเอง ก็เลยหันไปมองสบตาไม่หลบบ้าง แต่ใครเล่าจะสู้สายตาท่านเทพได้
หนี....หนีก่อนดีกว่า
ฮีซอลยกกระเป๋าตัวเองกำลังจะเอาออกไปนอกห้อง
จะไปไหน
ไปนอนกับชินดอง
ทำไมห้องนี้นอนไม่ได้เหรอ
เจ้าตัวต้นเรื่องแอบถอนหายใจออกอย่างแอบ ๆ
ก็ ชั้น.....
แล้วก็เงียบหายไป
อะไร...
ที่นี้ซีวอนถึงกับเดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าเลย
ก็ชั้นกลัวนี่นา
ฮีซอลหันหน้าหนีไปทางอื่นเลยไม่เห็นคนที่ตัวสูงกว่าแอบยิ้มนิด ๆแต่ก็ต้องปั้นหน้ายักษ์ต่อไปเพราะรู้แล้วว่า ฮีซอลกลัวอะไร
กลัว กลัวชั้น?
อืม... พยักหน้าแถมอีกด้วย
กลัวชั้นทำอะไร
ก็.... เงียบไปอีกรอบ
ก็......อะไร คราวนี้ ซีวอนเป็นคนเร่งถามย้ำ
ก็......นายก็รู้
ชั้นรู้.....รู้อะไร ซีวอนเหมือนกำลังแกล้งฮีซอลอยู่ ทำให้ฮีซอลเอะใจหันมามองหน้า แล้วก็เห็นหน้ายิ้ม ๆ
โอ้ย...นายแกล้งชั้นนี่
พลางทุบที่ไหล่เข้าให้
โอ้ย.... เจ็บนะ ซีวอนจับมือที่ตีมาไว้ แล้วก็เลยถือโอกาสจับมือไว้ไม่ปล่อยซะเลย
เจ็บอะไร...ไม่ได้แรงเลย... ไม่ต้องมาแกล้ง
งั้นต้องง้อก่อนสิ ถึงจะไม่แกล้ง คราวนีซีวอนเล่นแง่บ้าง ฐานที่คนสวยประจำวงทำให้เค้าโกรธในตอนแรก
ซีวอนลากฮีซอลไปที่เตียงทันที
จะทำอะไรน่ะ คนสวยตาโต
ก็ทำในสิ่งที่นายกลัวไงล่ะ
สายตาบ่งบอกเต็มที่ ว่าต้องการทำอะไร....
ไม่....ไม่เอานะ... เดี๋ยวสิ....เฮ้....อย่าเพิ่ง....นี่......ฟังก่อนสิ.....
และอะไรอีก...บลา ๆ ๆ แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งซีวอนได้.....
นี่ล่ะน๊า....โบราณเค้าว่า......เกลียดอะไรกลัวอะไร ก็มักจะได้อย่างนั้น.... ^-^!
-----------------------------------------
ปล. ฉากเรทอาจมีมากกว่านี้ในฉบับรวมเล่ม....
ปล.2 ยังจะเรทกว่านี้อีกเหรอ....!!!!
ปล. 3 ตอน 6 มีแขกรับเชิญ ด้วย..... 5555
edit @ 3 Dec 2007 18:48:40 by KuPu PapiRuSSo
